Ferdig for denne gong med Tor Jonsson som forfattar, men... Eit år etter at Tor Jonsson tok livet av seg skreiv Jan-Magnus Bruheim dette sterke diktet...

VENETAPE

Ei uro jagar mellom von og misvon –.

Han lever ennå. Her må skje eit under!

Men venskap bergar ingen mann. Vi er åleine

på ytste øy i våre tyngste stunder.

Det slokna ljos mot gryet. Aldri skal

ditt hovud meire reise seg frå pute.

Uverkeleg og ørskegrå står dagen

med tunge augnelok mot blinde rute.

Eit hjarte slutta slå sin tunge blodkolv

og livet stupte under krav og kross.

Og døden kom. Han lyfte krossen upp att

og la han teiande og tungt – på oss.

Den fyrste dag – og alle dagar går.

Det snøar ute. Og eg står her inne

og ventar stilt. Men snø fell aldri over

det nakne stjernehimmeldjup av minne.

Det bankar nattetid. Det opnast dører.

Og alt som hender – det er nå det hender.

Det snøar på ei grav. Det er som frøyste tåror

or himmelauga over våre grender.

Eg står her framfor stengt, og kallar på deg

frå eisemdstrandi ved den stille sjøen.

Og ropet bryt or djupet: Kom attende!

Men venskap vekkjer ingen upp fra døden. 

Jan-Magnus Bruheim

Dag 10 av 10 med Tor Jonsson dikt...

NORSK KJÆRLEIKSSONG

Eg er grana, mørk og stur.
Du er bjørka. Du er brur
under fager himmel.
Båe er vi norsk natur.

Eg er molda, djup og svart.
Du er såkorn, blankt og bjart.
Du ber alle voner.
Båe er vi det vi vart.

Eg er berg og naken li.
Du er tjønn med himmel i.
Båe er vi landet.
Evig, evig er du mi.

Tor Jonsson





 

Dag 9 av 10 med Tor Jonsson dikt...

VILL-GURI

Vill-Guri danse med' fela syng,
danse i lund og danse i lyng!
Dans over fjellet i sumarkvelden!

Vill-Guri, gløym dine hjartesår,
du som har solgylt glitter i hår!
Gløym du er fattig i denne kvelden!

Gløym du er heimlaus på framand gard!
Gløym bort alt vondt som er og som var!
Skirsumarnatta er mi og di.

Livet du fekk er som solglytt i sky
med skodde og grinande gråver på ny.
Dans over fjellet i sumarkvelden!

Tor Jonsson 

Dag 8 av 10 med Tor Jonsson dikt...

DAGEN

Dagen er Guds andlet.
Alltid er Gud glad.
Om nettene ber vi ein stillare dag
djupt i oss sjølve ein stad.

Ubundne er vi alle,
frie til flog eller fall.
Dagen er alltid nær oss
når stjernene skin på vår fødestall.

Tor Jonsson 

Dag 7 av 10 med Tor Jonsson dikt...

TIL GRÅGRENDA

Ei gåve du gav meg, du grend av det gråe:
Viljen til strid,
striden for meg
og dei andre småe,
- for alt det som lid.

Min ungdoms solhug og opprør er gåva,
grenda meg gav.
Mørkaste natt,
du har lova livet
ein glans over grav.


Eg ventar. Ventar til vardane vitrar
gjennom vår natt,
I det gråe glitrar
vår dyraste skatt -

Tor Jonsson





tusenårsnatt -
 

Dag 6 av 10 med Tor Jonsson dikt...

UFØDD GUD

Det ligg eit frø i hjarta.
Men hjarta er av is.
Frøyet er din løynde draum
om paradis.

Det brånar is i elden.
Og elden brenn og brenn -
Livet andar glede inn
i gode menn.

Vi går mot heilagdomen
i jordisk kyrkjeskrud.
Livet er ei lengsle mot
ein ufødd gud.

Tor Jonsson 

Dag 5 av 10 med Tor Jonsson dikt...

JARNNETTER

Tyngst var den lange natta
da ingen kom.
Men jarnnetters sorg i mitt hjarte
talar eg aldri om.

Jarnnetters sorg for henne
eg aldri fann,
er tagal om sorga frå alle
usæle armodsland.

Jarnnetters sorg i verda
har aldri dag.
Min elskhug har berre mitt eige
einslege hjarteslag.

Tor Jonsson 

Dag 4 av 10 med Tor Jonsson dikt...

KVEN KVISKRAR

Kven kviskrar bak ordet?
Kvi støkk det attende
ved grensa til avgrunn
og ukjende lende?

Dikt dirrar mot grensa 
og blør og blør - 
Kven kviskrar i diktet
og spør og spør?

 Tor Jonsson

Dag 3 av 10 med Tor Jonsson dikt...

SANNINGSLEITAREN

Det finst ikkje sanning i all min song,
men berre ei von om å finne ein gong.

Kva sanning eg fann var lite å ha.
Men lygnene kan eg polera bra -

No veit eg det finst ikkje låm og lei.
Sanninga bur mellom ja og nei.

Så vonløyseveikt, så sant og visst
talar ein sanningsleitar til sist.

Tor Jonsson 

Dag 2 av 10 med Tor Jonsson dikt...

BILETET

Ver still, sa lagnaden,
her vil eg måle
biletet ditt under ei gulna bjørk.
Fjellet var bakgrunne.
Fossen var nær meg.
Lagnaden måla meg mørk.
 
Eg hatar mitt eige bilete,
det som lagnaden måla
den lange likbrenningshausten.
Lagnad, du skulle venta 
heilt til stjernene stråla -

Tor Jonsson

Det er tid for å gi ein av mine store favorittar litt av den oppmerksomheten han fortjene...

Me er i 2016... I år er det 100 år sidan Tor Jonsson vart født... Rett nok er det nokre månader sidan fødselsdags datoen, han var født 14 mai 1916... Men sidan eg ikkje nytta anledningen då til å poste mengder av Tor Jonsson, så tar eg det nå... Får kanskje begrensa meg til 10 dagar 10 Tor Jonsson dikt...
Skal prøve å ikkje berre poste det aller best kjente... Her kjem dikt 1 av 10...





KLAGAR DU

Klagar du livet for gråe dagar,
umetta magar,
sorger og sår?
Verst er å gå frå usådd åker 
og ufødd vår.

 Tor Jonsson

Har funnet fram ein av dei store favorittane mine igjen...

VED GRENSA

 Hit er eg komen. Lenger 
går ingen veg.
Bortanfor grensa
der bur Gud.

Det kveldar. Eg kviler.
Eg tør ikkje gå
der eg har gått.
Der er det inga von meir.

Eg vil ikkje snu.
Men før eg går over grensa,
vil eg eige den djupaste visdom
om landet der Gud bur.

Hit er eg komen. Blind.
No vil eg sjå
eller gå under og gløymast
ubrukt -

Tor Jonsson  
 

Har funnet fram ein favoritt i dag...

Fattig ynske

 Var eg ein Gud,
ville eg skapa
ei stillare verd.
Der skulle alle elske.

Var eg ein Gud,
ville eg skapa
kjærleik og død,
berre kjærleik og død.

Tor Jonsson

Tid for ein av dei store favorittane igjen...

Oppi tindom


Dagen står kald kring vårt hjarte
i otta før gravsens gry.
Kring dagen står fjella svarte,
stengt er det alle stader
med tind over tind mot den bleike sky.
Eg fylgjer dagen mot soleglad
og dryer i einseto øvst oppi tindom.
Men alle tindar skal natta ta -

Tor Jonsson

Det kan ikkje bli for mykje Tor Jonsson...

  Å DIKTE Å dikte er å vera det vesle som ein vart og sleppe kvite fuglar ut i nattesvart. Å leva er å vera det store som ein er og stå i einsleg undring og høyre fuglar flyge inn frå ukjend verd. Tor Jonsson

"Eg er sorg og glede" av Tor Jonsson er diktet eg vil dele i dag...

EG ER SORG OG GLEDE

Skap meg ikkje om med skugge.
Eg vil vera den eg vart.
Eg er sorg i kvite klede,
eg er gleda kledd i svart.

Skap meg ikkje om med glede.
Eg vart den eg ville bli:
Konge i eit ukjent rike,
slave i mi eiga tid.

        Tor Jonsson

Tid for nokre linjer av Tor Jonsson igjen...

TVILEN

Eg trudde at tvilen bar skaparkraft i seg.

Eg bygd eit tempel og dyrka han der.

Eg bad han om frelse frå formløysa i meg.

Eg sådde ein åker og bygde ei løe.

Men tvilen slo inn, - og så vart det haust.

Ein haustder det heilage vemod var grøde.

             Tor Jonsson

Tor Jonsson er ein av mine store favorittar... eg er glad i det dystre, mørke...

Fossen

Døden ropar på alle.
Dagen er tung av strid
mot mektige dragsarmar,
tung av tid.
Er ror imot straumen, men fossen ropar.
Armane dovnar og båten driv -
Fossen skal stå som eit utropsteikn
etter mitt liv -

Eg vender augo mot fossen
og regnbogen over.
Det er som ein veldig kyrkjekor.
Eimane stig - det er presten som signar
den arme jord.

Eg strir imot dragsog og dunde krefter,
men kan ikkje snu.
Mi trøyst i døden er draumen,
draumen om dagen da mennesket skaper
regnbogen om til bru -

Tor Jonsson

Usikker paa om eg kjem paa nett i maaro saa eg legg like godt ut eit ekstra dikt naa...

DEI TUSEN KVINNERS KVELD 

Så møter eg atter dei tusen
som aldri har sagt eit ord,
møter dei her i salmesusen
over ein nedgraven dag
og bortgløymd jord.
Dei tusen kvinner som skapar om
parken med blomar og poppelsus,
skapar han om til drøymde hagar,
hagar kring drøymde hus.
Dei raude munnar
er berre blødande sår
over dei såraste hjartegrunnar.
Bylgjande hår—
Føter og timar—som går og går—
Kvi er det så langt imellom oss?
så langt at berre dei raude munnar
og berre dei blinde augo lær
her i dei heilage lundar,
der elskhugsnatta og døden er nær.

Tor Jonsson

I dag vil eg dele eit lite kjærleiksdikt skrevet av Tor Jonsson...

Når du er borte


Nærast er du når du er borte.
Noko blir bort når du er nær.
Dette kallar eg kjærleik -
Eg veit ikke kva det er .

Før var kveldane fylte
av susing frå vind og foss.
No ligg en bortgøymd tone
og dirrar imellom oss.

                Tor Jonsson